Karin van Bodegraven

Karin‘Met mijn beeldend werk probeer ik de wereld zoals ik die lopend ervaar in kaart te brengen.’

Al lopende bedacht ik mij dat het toch best vreemd is dat we over de hele wereld navigatie apps gebruiken. We zijn er niet meer aan gewend om te letten op allerlei andere aanwijzingen om de weg te vinden, denk aan de zon, windrichting, kenmerkende gebouwen, kerktorens of opvallende zaken langs de route. We lopen volgens een systeem wat ooit bedacht is, kaarten, en zijn sinds die tijd de kunst vergeten om bij de oude eik linksaf te gaan richting het water en daar het pad te volgen totdat er bebouwing komt………om maar wat te noemen, of af en toe gewoon te verdwalen.

De kaarten suggereren dat de route altijd hetzelfde is. Maar als ik loop is de wereld  voortdurend anders, dit ligt aan het weer, seizoen, bebouwing of natuur, mijn humeur, de ondergrond, hoeveel tijd ik heb etc……Kortom de route veranderd steeds. Dit vastleggen van de route in zijn veranderlijkheid helpt mij om volgens mijn eigen systeem de route te ontdekken en de weg te vinden. Het is niet alleen maar een manier om van A naar B te lopen maar vooral een manier om na te denken wat er onderweg gebeurd en wat ik tegenkom. Sommige routes loop ik vaak en dan veranderd mijn ‘kaart’ telkens, sommige routes loop ik minder vaak en dan maak ik een route die maar in 1 jaargetijde gelopen kan worden.

Mijn routes visualiseer ik via beeldend werk. Ik zit niet vast aan een medium maar gebruik datgene waarvan ik denk dat het passend is. Dit kan variëren van beton tot papier, van klei tot gras. Ik maak routes met behulp van de planten, ondergrond en/of het afval wat ik onderweg tegenkom. Ik gebruik wat ik zie onderweg en door middel van tekeningen, beelden en afdrukken leg ik de route vast. De routes hebben soms invloed op het landschap, soms is het een op zichzelf staand werk. Ik maak van een route die ik vaak loop, bijvoorbeeld in het Vliegenbos (Amsterdam Noord) een ‘kleurenkaart’, om zo te ontdekken welke kleuren ik door het jaar heen hier tegenkom en hoe de kleuren mijn beeld bij elke stap veranderen. Of ik verwerk mijn route in een afdruk of afgietsel om zo een nieuwe route te maken.

Bij mijn andere werk dan de routes is de plaats waar het gebruikte materiaal vandaan komt bepalend voor het eindproduct. Als voorbeeld mijn houtskoolobjecten, zij vormen een afscheid van een geliefde plek. Via dit werk bewaar en koester ik de plek en laat het in een andere vorm bestaan.

De werken zijn een onderzoek en geen eindproduct, het is niet af maar kan iedere keer weer veranderen afhankelijk van mijn routes.